ἡ ἀνάγνωσις τοῦ κεφαλαῖου α: τὸ ῥῆμα εἶναι.

τίς ἐστίν ὁ Σωκρατῆς; αὐτός Ἀθηναῖος ἐστι καὶ ὁ τῆς Ξανθίππης ἀνήρ. αἱ Ἀθῆναι πόλις ἐστι καὶ αὕτη ἡ πόλις ἐν τῇ Ἑλλάδι ἐστιν. ποῦ ἐστίν ἡ Ἑλλάς; αὐτή ἐστι καὶ ἐν τῇ Εὐρώπῃ καὶ ἐν τῇ Ἀσίᾳ. τὶς ἐστίν ἡ Ξανθίππη; αὐτή Ἀθηναία ἐστι καὶ ἡ τοῦ Σωκράτους γύνη. οὕτω καὶ ὁ Σωκράτης καὶ…

ΕΛΛΗΝΙΖΕΙΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ: τί ποιεῖν δύνασθε;

ΔΙΑΛΟΓΟΣ Α  Κ. χαῖρε, ὦ Λέανδρε, πῶς ἔχεις σήμερον; Λ. χαῖρε, ὦ Κωνσταντῖνε! καλῶς ἔχω ἐγώ. καὶ σύ;  Κ. κἀγώ καλῶς. χάριν σοι ἔχω.  Λ. εἰπέ μοι, ὦ φίλε, ὁρᾶν τὴν ἀκρόπολιν δύνασαι;   Κ. ναί! αὐτήν ὁρᾶν δύναμαι! καὶ τοὺς Ἕλληνας ὁρᾶν δύναμαι. ἆρα ὁρᾶν αὐτούς δύνασαι;  Λ. ἐγώ οὐχ δύναμαι, ἀλλὰ ὁρᾶν αὐτούς…

περὶ τῆς ἑλληνικῆς μουσικῆς

Λέανδρος πάσιν τῶν ἑλληνιζόντων, χάριν ὑμῖν. ἐπεὶ δὲ πρῶτον μανθάνειν ἐβουλήθην ἑλληνιστί, ἡ μουσικῆ μοι συνελάμβανε πολύ. ἀκουῶν αὐτήν ῥᾳδίως μεταβάλλειν ἐδυνάμην τὴν αἴσθησιν μου τε καὶ τὸν τόπον φαίνων παρεῖναι ἐκεῖ ἐν τῇ ἀρχαίᾳ Ἑλλάδι. σήμερον οὖν δεικνύναι βουλοίμην ἂν τὴν μουσικήν ἦς ποιούμαι περὶ πολλῆς.  ἐν τῷ πανεπιστήμιῳ φίλος ἦν μοι ὅς ἔδειξε με τὰ…

ΕΛΛΗΝΙΖΕΙΝ! ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ: ποῦ ἐστιν ὁ τυρός; 🧀

Ο ΑΓΩΝ Α οὗτος ἐστιν ὁ τυρός, ἀλλὰ ποῦ ἐστιν αὐτός; 🧀 ἆρ’ ἐστιν ἐν τῷ στόματι μου; οὐκ ἐστιν ἐκεῖ!  ἆρ’ ἐστιν ἐν τῷ στόματι σου;  οὔτε ἐστιν ἐκεῖ!  ἆρ’ ἐστιν ἐν τῇ γαστρί μου; οὐκ ἐστιν ἐκεῖ!  ἆρ’ ἐστιν ἐν τῇ γαστρί σου; οὔτε ἐστιν ἐκεῖ!  ἆρ’ ἐστιν ἐν τῷ στόματι τοῦ Σωκράτους; οὐδαμῶς! οὐκ ἐστιν…

περί ἀληθείας καὶ δόξης

Λέανδρος τοῖς ἐν τῷ κόσμῳ, χάριν ὑμῖν.  νεωστί ἐν προσωποβιβλίῳ ἐλαλοῦμεν περί φιλοσόφου τινός ὀνόματι ὁ Παρμενίδης ὅς λέγει τῶν δύο ὁδῶν τοῦ βίου, ἡ μὲν τῆς ἀληθείας, ἡ δὲ τῆς δόξης. ἡμεῖς δὲ ἐσκοποῦμεν εἰ οἱ νῦν διδάσκαλοι τι μανθάνωσιν ἐκ τῆς θεωρίας αὐτοῦ. ὁ Μιχαήλ, ἐν τῷ σωλῆνι αὐτοῦ, σαφῶς ἐξηγεῖται λόγον τινά…

περί τούτου τοῦ ἔτους

Λέανδρος τοῖς ἐν τῷ κόσμῳ.  χάριν ὑμῖν, ὦ φίλοι! μάκρον γάρ χρόνον οὐ γράφω οὐδέν πρὸς ὑμᾶς! ἀληθῶς λέγω ὑμῖν ὅτι δύσκολον τὸ ἔτος ἦν καὶ οὐ πολύ ποιοῦμεν. αἱ νῦν ἡμεραί μεταβάλλουσι σφόδρα! πολύν οὖν χρόνον οὐκ εἰς τὸ διδασκαλεῖον βαδίζω ἀλλὰ οἴκοι ἐν τῷ δικτύῳ διδάσκω τοὺς μαθητάς μου. νῦν δὲ βραδέως πάλιν…

ΕΛΛΗΝΙΖΕΙΝ! ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β: τὸ ῥῆμα ἔχειν

Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ: Κ. χαῖρε ὦ Λέανδρε, πῶς ἔχεις; Λ. χαῖρε ὦ Κωνσταντίνε. καλῶς ἔχω, καὶ συ; Κ. καὶ ἐγώ καλώς. εἰπέ μοι ὦ φίλε, κάλαμον ἔχεις; Λ. ναί, ἔχω! δεῦρο… λάβε τὸν κάλαμον! Κ. χάριν σοι ἔχω! καὶ βιβλίον ἔχεις; Λ. βιβλίον οὐκ ἔχω… σύγγνωθί μοι! ΤΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ: ὁ Λέανδρος κάλαμον ἔχει, ἀλλὰ βιβλίον οὐκ…

μιάσμα καὶ πνεύμα*

Λέανδρος πᾶσιν τοῖς οὖσιν ἐν τῷ κόσμῳ, ὑγίεια ὑμῖν καὶ εἰρήνη. σήμερον βούλομαι λαλεῖν περὶ προβλήματος μεγίστου ὅ ἐν τῷ κόσμῳ ἡμῶν ἕχομεν. μέλλω λαλεῖν περὶ τοῦ μιάσματος. οἱ διάλογοι τῶν ἀρχαίκων ἔλεξαν πολλά περὶ τούτου τοῦ πρόβλημα καὶ πως ἀπὸ τῶν μιασμάτων φεύγειν δυνάμεθα ὅ καὶ νῦν ἀνάκγη ἐστιν ἡμῖν. πολλοί μἐν διαλογοί ἐν τῷ…

περὶ τῆς γραμματικῆς

χαῖρε! πῶς ἔχεις τὰ πράγματα, ὦ βέλτιστε; σήμερον βούλομαι λαλεῖν περὶ τῆς γραμματικῆς, ἀλλὰ μὴ φοβοῦ! ἄξιος γάρ ἐστι, πάντα τὰ καλά καγαθά τῶν ἀνθρωπῶν ἔχομεν διὰ τὴν δύναμιν τοῦ λόγου.  πρώτον μὲν δεῖ ἡμᾶς λέγειν περὶ τῶν μερῶν τῶν λόγων. ἀλλὰ ὡς ἐισι πολλή μέρη, σήμερον περὶ ἑνός μόνου λαλήσομεν, τὸ ὄνομα. τοῦτο τὸ…

ὁ τοῦ Πλάτωνος Γοργίας

χαίρετε, ὦ φίλαι καὶ φίλοι! γιγνώσκετε τί ἀνεγνώσαμεν χθές ἐν τῇ σύνοδῷ ἡμῶν; λέγω δὴ. τὸν τοῦ Πλάτωνος Γοργίαν ἀρξόμεθα ἀναγιγνώσκοντες μεγάλῃ σὺν χαρᾷ. ὁ Πλάτων φιλόσοφος Ἀθηναῖος ἦν καὶ περὶ τῆς δικαιοσύνης ἔγραψε.  ἐν τουτῷ τῷ διαλογῷ ὁ ἄνηρ Καλλικλής λέγει ὅτι ἡ δικαιοσύνη καὶ οἱ νομοί οἵ πεποιημένος ὑπό τῶν ἀνθρωπῶν κατά τῆς φύσεως…

περὶ τῆς σύνοδου

χαίρετε, ὦ φίλοι! πῶς ἔχετε τὰ πράγματα; ἐλπίζω ὅτι καλώς ἔχητε ὑμεῖς καὶ τὸ γένος καὶ οἱ φίλοι ὑμῶν! σήμερον, βούλομαι λάλειν ὑμῖν περὶ τῆς σύνοδου. καθ᾽ ἡμέραν τοῦ Διός τήν σύνοδον τής Ἑλληνικῆς γλώσσης ἔχωμεν. ἆρ᾽ ἐρωτᾷς μοι τὶ σημαίνει ἡ λέξις <σύνοδος>; λέγω δὴ. ἔπει οἱ ἀνθρώποι μεθ᾽ ἀλλήλων λάλουσιν περὶ πράγματα τινά,…

καθ᾽ ἡμέραν*

χαίρετε! τὸ ὄνομα μοι Λέανδρος ἐστιν καὶ αὕτη ἐστιν ἡ τρίτη ἐπιστολή μου ἥ ἐν τῇ γλώσσῃ ἑλληνικῇ γράφω. σήμερον, λαλείν βούλομαι ὑμῖν περὶ τἠς καθ᾽ ἡμέρας ἐμου. πρῲ μὲν ἐγώ ἐξυπνίζομαι καὶ μόλις ἐπαίρω ἐμαυτόν. ἔπειτα δὲ τὸ σῶμα τῷ ὕδατι λούομαι καὶ μετὰ δὲ ταῦτα ἐνδύομαι τὸν χιτῶνα. ἔνδον ἡμετέρα οἰκίᾳ ἐστίν τράπεζα…