περὶ τῆς σύνοδου

χαίρετε, ὦ φίλοι! πῶς ἔχετε τὰ πράγματα; ἐλπίζω ὅτι καλώς ἔχητε ὑμεῖς καὶ τὸ γένος καὶ οἱ φίλοι ὑμῶν! σήμερον, βούλομαι λάλειν ὑμῖν περὶ τῆς σύνοδου. καθ᾽ ἡμέραν τοῦ Διός τήν σύνοδον τής Ἑλληνικῆς γλώσσης ἔχωμεν. ἆρ᾽ ἐρωτᾷς μοι τὶ σημαίνει ἡ λέξις <σύνοδος>; λέγω δὴ. ἔπει οἱ ἀνθρώποι μεθ᾽ ἀλλήλων λάλουσιν περὶ πράγματα τινά,…

καθ᾽ ἡμέραν*

χαίρετε! τὸ ὄνομα μοι Λέανδρος ἐστιν καὶ αὕτη ἐστιν ἡ τρίτη ἐπιστολή μου ἥ ἐν τῇ γλώσσῃ ἑλληνικῇ γράφω. σήμερον, λαλείν βούλομαι ὑμῖν περὶ τἠς καθ᾽ ἡμέρας ἐμου. πρῲ μὲν ἐγώ ἐξυπνίζομαι καὶ μόλις ἐπαίρω ἐμαυτόν. ἔπειτα δὲ τὸ σῶμα τῷ ὕδατι λούομαι καὶ μετὰ δὲ ταῦτα ἐνδύομαι τὸν χιτῶνα. ἔνδον ἡμετέρα οἰκίᾳ ἐστίν τράπεζα…

ΕΛΛΗΝΙΖΕΙΝ! ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α: τὸ ῥῆμα εἶναι

ΔΙΑΛΟΓΟΣ Α Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΙ Ο ΛΕΑΝΔΡΟΣ Κ: χαῖρε, τίς εἶ σύ; Λ: χαῖρε, ἐγώ εἰμι Λέανδρος, καὶ σύ; Κ: ἐγώ εἰμι Κωνσταντῖνος. Λ: πῶς ἕχεις, ὦ Κωνσταντῖνε; Κ: καλῶς. καὶ σύ, ὦ Λέανδρε; Λ: καὶ ἐγώ, καλῶς. Κ: ἔρρωσο! Λ: εἰς αὖθις! ΔΙΑΛΟΓΟΣ Β  Η ΑΣΠΑΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ Λ: τίς ἐστιν αὐτή; Κ:…

περὶ τῆς Βαρκινῶνος

χαίρετε! ἐγώ Λέανδρος ἐιμι καὶ αὕτη ἐστίν ἡ δευτέρα ἐπιστολή μου ἥ ἐν τῇ ἑλληνικῇ γλώσσῃ γράφειν πειράομαι. σήμερον λαλείν ἐθέλω μικρον χρονον ὑμῖν περὶ τῆς πόλεως μου. ἡ πόλις ἐν ᾕ ἐνοικέω Βαρκινών καλεῖται, <πόλιν ἐπὶ τῇ θαλάττη οἰκουμένην, μεγάλην καὶ εὐδαίμονα> ὥς ἄν ἔλεγε ὁ Ξενοφῶν. ἡ Βαρκινών ἐγγύς ἐστιν τῇ πόλει Εμπόριον, ἀποίκια…